مسعود فراستی، چیزهایی که نمی‌دانی

مسعود فراستی، در فروردین ۱۳۳۰ در تهران به دنیا آمده و به عنوان منتقد سینما شناخته می‌شود اما پیش از این فعالیت سیاسی را در کارنامه خود داشته است.

او در دبستان تشویق و دبیرستان اندیشه، ریاضی خوانده و در انجمن ایران و فرانسه فرانسوی را آموخته.
دو سال در ایران کار ترجمه می‌کند و در ۱۹ سالگی به ایتالیا می‌رود. در آن‌جا ایتالیایی را یاد می‌گیرد و به دانشگاه بولونیا در شهر پروجا می‌رود. دو سال فلسفه و نمایش می‌خواند و پس از آن عزم فرانسه می‌کند.

در فرانسه، هنرهای تجسمی، جامعه‌شناسی و اقتصاد سیاسی را می‌گذراند و در اسفند ۵۷، پس از انقلاب است که به ایران باز می‌گردد.

او سخنگوی حزب رنجبران ایران می‌شود و پس از آن‌که به اعدام محکوم می‌شود، تواب می‌شود.

بیشتر ببینید:

او در مجلات سروش، سوره، سردبیری نقد سینما، هیات داوران سینمای دفاع مقدس، هیئت رئیسه کانون منتقدان فیلم بوده است. تهیه‌کنندگی برنامه‌های تلویزیونی را هم بر عهده داشته و کتاب مشهوری به نام همیشه استاد درباره سینمای آلفرد هیچکاک دارد. مجموعه مقالات او درباره چارلی‌چاپلین، فدریکو فلینی، جان فورد، آکیرا کوروساوا و اینگمار برگمن، از او چهره‌ای معتبر در مقاله‌نویسی سینما ساخته است.

فرهنگ فیلم‌های جنگی جهان، نقد فیلم‌های رنگ خدا، بچه‌های آسمان و زیر نور ماه هم از مجموعه آثار اوست. کتابی به نام فانوس خیال را ترجمه کرده است.

در میزگردهای زندانیان که از او منتشر شده، نام او فراستی‌پور درج شده است.

مسعود فراستی در روزنامه شرق، درباره عنوان حکومتی بودنش می‌گوید «اگر حکومتی بودن به معنی دفاع ملی است، بله من حکومتی هستم. اگر حکومتی بودن به معنی دفاع از مصالح و منافع ارضیee و ملی است، بله من حکومتی هستم. اگر حکومتی بودن یعنی جیره‌خوار دولتی بودن و انتقاد نکردن است، آنها حکومتی هستند و من نیستم. من که به هر دولتی انتقاد دارم. به تمام دولت‌های بعد از انقلاب سر مسئله سینما انتقاد می‌کنم و کارهایشان را قبول ندارم. شما که با این نگاه دولتی سازگارید. نانتان در آن است. کدام بیشتر حکومتی هستیم؟ هر دو. شما بیشترید.»

عضو خبرنامه پندار شوید
تلاش می‌کنیم آخرین خبرها را قبل از بقیه به شما برسانیم
هروقت بخواهید می‌توانید عضویتتان را لغو کنید
پیشنهادهای دیگر پندار:

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.