معرفی پیست دوچرخه سواری چیتگر

رکاب زنی درحال و هوای اردی بهشت ۱۳۸۶

چه این نظر را بپذیریم و چه نه، سوت آغاز چنین برنامه ای زده شد تا آن دسته از شهروندان تهرانی و کرجی که  «دستشان به دهانشان می رسید»، جمعه ها شال و کلاه کنند و مجردی یا خانوادگی، به سوی پیست ۵ هزار متری چیتگر رهسپار شوند.

دوچرخه های بسیاری از انباری ها بیرون آمده و تعمیر شد. آن هایی که دوچرخه های شخصی نداشتند نیز می توانستند از این مرکز دوچرخه های نو و تر و تمیز کرایه کنند.

در همین دوران، اندک اندک می شد باربند های مخصوصی را در جاده تهران -کرج، پشت ماشین های شخصی دید که دوچرخه ای را با خود حمل می کردند.

چیتگر، پس از گذشت بیش از ۱۰ سال از تاسیس آن، هنوز  پر جنب و جوش است و  روزهای تعطیل را، شلوغ و سرزنده پشت سر می گذارد.

پیست دوچرخه سواری چیتگر | عکس از نیما افشارنادری
پیست دوچرخه سواری چیتگر | عکس از نیما افشارنادری
پیست دوچرخه سواری چیتگر | عکس از نیما افشارنادری
پیست دوچرخه سواری چیتگر | عکس از نیما افشارنادری
پیست دوچرخه سواری چیتگر | عکس از نیما افشارنادری
پیست دوچرخه سواری چیتگر | عکس از نیما افشارنادری
پیست دوچرخه سواری چیتگر | عکس از نیما افشارنادری
پیست دوچرخه سواری چیتگر | عکس از نیما افشارنادری
پیست دوچرخه سواری چیتگر | عکس از نیما افشارنادری
پیست دوچرخه سواری چیتگر | عکس از نیما افشارنادری

امروزه در سال ۸۶،  دیگر مجبور نیستید، برای مدتی دوچرخه سواری در این جا، حتما ماشین شخصی داشته باشید، خط متروی تهران تا نزدیکی  چیتگر شما را می آورد و با یک اتوبوس سواری مختصر، می توانید خود را به ورودی مجموعه چیتگر برسانید.

در روزهای آخرهفته، برای کرایه دوچرخه، سه باجه وجود دارد که البته در اواسط هفته و شب ها، تعدادشان به  یک باجه می رسد.

بیشتر ببینید:

در حالت عادی، کرایه ی دوچرخه هزار تومن برای هر ۱۰۰ دقیقه، هزینه بر می دارد، اما اگر بخواهید از دوچرخه های نو تر و سالم تری استفاده کنید، دوچرخه سوتری، برایتان ۵۰۰ تومان بیشتر آب می خورد، هزینه ای که البته به راحتی بیشتر زین و مطمئن بودن ترمز ها می ارزد.

این را هم ببینید:  جویا، ایتالیای سه نبش در جاده قدیم شمیران

اگر می خواهید دوچرخه کاملا مناسبی به شما برسد و همچنین، پیست دوچرخه سواری خلوت باشد، باید آخر هفته ها کمی زودتر از خواب بیدار شوید، طوری که نهایتا تا ساعت هشت صبح در چیتگر باشید.

در غیر این صورت با انبوه افرادی مواجه می شوید که شاید حتی گاز پیک نیکی را در کنار پیست آسفالت علم کرده اند.

شاید برای یک تهرانی، دوچرخه سواری شبانه در جنگل، رویایی به نظر بیاید، اما جنگل چیتگر، با هوایی معمولا خنک، هر شب با پیستی روشن در انتظار شماست تا در بزرگراه تهران-کرج، درست مقابل بزرگ ترین قطب صنعتی کشور یعنی کارخانه ایران خودرو، تحرک و سرزندگی را در میان درختان جنگل حس کنید.

برای استراحت و خرید آذوقه ، دو مغازه در محوطه هست که یکی در واقع سوپر مارکتی است که نوشابه و شکلات و امثال آن را در اختیار شما می گذارد، و دیگری که بزرگ تر است ساندویچ فروشی ای است که البته چای هم عرضه می کند.

اما اگر فکر می کنید این جا می توانید در نهایت خستگی پس از دوچرخه سواری  لذت بخش، سوسیس تخم مرغ یا املت گوجه «توی رگ بزنید»، سخت در اشتباهید. این جا درکه یا دربند نیست، پیست ورزشی است.

در روز های شلوغ البته دیدن برخی  مناظر، جای شگفتی ندارد، مثل ورزشکاری که در حال دوچرخه سواری سیگار دود می کند و یا در کنار پیست، به کشیدن قلیان مشغول است.

خانواده هایی که نه برای دوچرخه سواری، که به منظور  پیک نیک تعطیلات پایان هفته را در این جا می گذرانند کم نیستند. جنگل به همراه آلاچیق و منقل، این امکان را به آن ها می دهد که روز جمعه خود را با درست کردن جوجه کباب در چیتگر سر کنند.

این را هم ببینید:  روزنامه نگاران «تیتر» می خورند

اگر دلتان برای این تفریح روز های کودکی تنگ شده، بهانه شیب تند شهر تهران را نیاورید، به فکر خریدن یک دوچرخه کورسی گران قیمت هم نباشید که معلوم نیست چند بار در سال از آن  استفاده خواهید کرد. دستگاه پخش MP3 خود را بردارید، هدفون ها را به گوش بزنید و حتا اگر پای سفر هم پیدا نکردید به نزدیک ترین ایستگاه مترو رفته و راه خود را به سوی چیتگر کج کنید.

در هوای اردی بهشت تهران، چه چیزی لذت بخش تر از گوش دادن موسیقی در حین دوچرخه سواری در جنگل است؟

عضو خبرنامه پندار شوید
تلاش می‌کنیم آخرین خبرها را قبل از بقیه به شما برسانیم
هروقت بخواهید می‌توانید عضویتتان را لغو کنید
پیشنهادهای دیگر پندار:

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.