از کلارگ گیبل تا ناصر تقوایی، در کافه گل رضاییه

پاتوق: معرفی کافه ها و رستوران های ايران

زندگی در دهه چهل و پنجاه ، رویای دست نیافتنی بسیاری از ایرانی هاست. روزگاری که ویگن و پوران خواننده عامه پسند بودند و در کوچه و بازار صدایشان شنیده می شد، فرهاد در کوچینی برای خواص می خواند، احمد شاملو در کافه نادری می نشست و می شد در لاله زار عصر جمعه کسالت باری را به بهترین شکل ممکن با یک پیاده روی دو نفره یا یک فیلم سینمایی سرگرم کننده گذراند. نوستالژی تهرانی به ویژه با چنین فضاهایی گره خورده است.

اگر هوس تجربه فضای آن زمان را دارید، در یک ظهر نیمه بارانی تهران، لباس های آراسته و آلامد خود را بپوشید، چترتان را برداشته و از خانه بیرون بزنید. کافی است یک تاکسی دربست به این نشانی بگیرید : خیابان سپه – خیابان سی تیر- بالاتر از موزه.

ولی نه! با ارائه ی نشانی بالا ، راننده ی جوان تاکسی را گیج می کنید، پس بهتر است از نام های فعلی خیابان ها استفاده کنیم : خیابان جمهوری اسلامی، خیابان سی تیر، پایین تر از کوچه ی ایروان ، پلاک ۱۸۲٫

علی خوش شامن، مدیر کافه ی گل رضاییه، با ظاهری آراسته، در حالی که روزنامه صبح تهران را می خواند، رغبتی به مصاحبه کردن ندارد و می گوید: «نمی خواهم برایم در این جامعه تبلیغ زیادی شود.» درستی این گفته را مشتری هنگامی درک می کند که مدت ها برای پیدا کردن این کافه، در خیابان سی تیر سردرگم شود.

در این کافه رستوران که ظاهرا به هفتادسالگی اش نزدیک می شود، انگار همه چیز برای ارضای حس نوستالژی گرد هم آمده، از صورت حساب غذایی که قیمت ها را طبق تعرفه ی چند دهه پیش، نوشته تا بخاری بزرگی که بیشتر ما را می تواند به یاد روزهای کودکی و خانه ی پدر بزرگ بیاندازد.

بیشتر ببینید:

عکس های روی دیوار، بیشتر سینمایی اند، گلچینی از هنرپیشه های هالیوودی آمریکایی تا سینمای ایرانی : از کلارک گیبل تا ناصر تقوایی . از ادبیاتی های ایران هم عکس دو نفر بیش تر به چشم می آید : صادق هدایت و غزاله علی زاده، دو نویسنده ای که در برهه های مختلف زمانی خودکشی کرده اند : یکی در پاریس و دیگری در جنگل های خوش آب و هوای شمال ایران.

اما در کافه گل رضاییه از حس مرگ خبری نیست، این جا زندگی جریان دارد، به گواه بوی خوب ماست و خیار و گردو و عطر ریحان، که به محض نشستن بر سر میز، برایت سرو می شود.

 گارسون این رستوران ،که او نیز علی نام دارد را باید جزئی از هویت شکل گرفته ی گل رضاییه دانست، چرا که انگار او را با دنیای دهه ی هشتاد خورشیدی ، نسبتی برقرار نیست. هر چه هست این محیط داخلی کافه است و موسیقی و پنکه ی سقفی قرمز رنگ. مشتری های ثابتی که هر از گاهی وارد می شوند و طلب صبحانه یا نهار می کنند. علی شاید بدون آن که خود بداند، اصول پذیرایی غذا را در رستورانی با هویت، به شدت رعایت می کند.

در کافه گل رضاییه، می توانید سراغی از غذاهای خانگی ( و نه لزوما ایرانی ) بگیرید که در کمتر جایی در این شهر درندشت پیدا می کنید. مثل دلمه، کوفته، سوپ ، کتف مرغ، راگو(خوراکی فرانسوی) و برش (سوپ روسی) به همراه غذای متنوع ایرانی روز.

این را هم ببینید:  ریحون: ورود برای عموم آزاد است

اگر به این کافه می روید، برای حس تجربه ای تازه، پیشنهاد می کنم خورش چغاله بادام را حتما امتحان کنید.

کافه گل رضاییه:

  • تعداد میز: ۱۰
  • گنجایش: ۵۰ نفر
  • متوسط قیمت غذا: ۲۸۰۰ تومان
  • پیشنهاد: خورش چغاله بادام
  • ساعت کار: صبحانه و نهار
عضو خبرنامه پندار شوید
تلاش می‌کنیم آخرین خبرها را قبل از بقیه به شما برسانیم
هروقت بخواهید می‌توانید عضویتتان را لغو کنید
پیشنهادهای دیگر پندار:

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.