دسته‌بندی

بادبادک

پیتزا داوود: اینجا تهران است، سال ۱۳۴۰

خیابان حافظ، بالاتر از جمهوری، خیابان نوفل لوشاتو، نرسیده به سفارت فرانسه یک کوچه تنگ و تاریک با در فلزی قرار دارد که برای خيلی از رهگذران ناشناخته است؛ کوچه لولاگر. داخل کوچه که شدی، فراموش کن که محصور در میان بازار های فروش گوشی موبایل و لوازم الکترونیکی دیگر هستی. این جا تهران است. سال 1340.
ادامه...

زیر سایه تختی و حسین مهدوی قصاب

با آغاز سال نو و پایان ماه های عزاداری مذهبی، حالا دیگر می توانید شب ها همراه خانواده یا دوستان، جایی را برای شب نشینی و خوردن شام انتخاب کنید که موسیقی زنده سنتی هم اجرا می شود. برای خیلی از آن هایی که از سال های دور، خواننده ی دائمی ماهنامه فیلم بوده اند، غذاکده سنتی آبان، جای آشنایی است. آن ها سال هاست که آگهی رنگی یک صفحه ای این رستوران سنتی…
ادامه...

جویا، ایتالیای سه نبش در جاده قدیم شمیران

اا«لطفا از دکوراسيون داخلی عکس نگير، می خواهيم صندلی هايمان منحصر به فرد باشد.» پسر جوانی که از مشتری ها پذيرايی می کند با گفتن اين جمله درباره صندلی های پلاستيکی رنگارنگ ، مرام کافه جويا را يادآوری می کند: می خواهيم متفاوت و تک باشيم.
ادامه...

موبی‌دیک، نهنگ سفید خیابان سپهبد قرنی

اگر هرمان ملويل در پايان رمان رمانتيکش، موبی ديک، نهنگ سفيد، هرگز نشانی رستورانی را در خيابان شهيد سپهبد قرنی تهران ننوشته، لابد به اين دليل بوده است که مدير اين رستوران قديمی هيچ علاقه ای به تبليغ برای کسب و کار خود ندارد!
ادامه...

تخت جمشید در مه

فرصت اندکی برای فراغت و يا يک تعطيلی کوتاه زمستانی، مانند آن چه همين هفته پيش می آيد، کافی است تا شما را به تخت جمشيد برساند. ولی منظور از تخت جمشيد، به هيچ وجه بناهای به يادگار مانده در حاشيه باستانی شهر شيراز نيست.
ادامه...

روزنامه نگاران «تیتر» می خورند

می گويند کافه ای که اجاره ای باشد محکوم به شکست است؛ نمی توانی برای دکور آن خرج کنی تا محيطی جذاب بسازی و مشتری جلب کنی، اگر هم از تو استقبال شد، صاحب ملک، به سرعت قيمت اجاره را دو چندان می کند که مجبور می شوی به جايی ديگر کوچ کنی و کسی ديگر از اعتبار کار تو در محل پيشين استفاده کند.
ادامه...