تگ

پاتوق

ریحون: ورود برای عموم آزاد است

کوچه کاج آبادی، برای تهرانی هایی که اهل پاتوق نشینی هستند، آدرس آشنایی است؛ گروههای مختلفی از شهروندان، دست کم یکی از پاتوق های خود را در این کوچه برگزیده اند.

پیتزا داوود: اینجا تهران است، سال ۱۳۴۰

خیابان حافظ، بالاتر از جمهوری، خیابان نوفل لوشاتو، نرسیده به سفارت فرانسه یک کوچه تنگ و تاریک با در فلزی قرار دارد که برای خيلی از رهگذران ناشناخته است؛ کوچه لولاگر. داخل کوچه که شدی، فراموش کن که محصور در میان بازار های فروش گوشی موبایل و…

زیر سایه تختی و حسین مهدوی قصاب

با آغاز سال نو و پایان ماه های عزاداری مذهبی، حالا دیگر می توانید شب ها همراه خانواده یا دوستان، جایی را برای شب نشینی و خوردن شام انتخاب کنید که موسیقی زنده سنتی هم اجرا می شود. برای خیلی از آن هایی که از سال های دور، خواننده ی دائمی…

جویا، ایتالیای سه نبش در جاده قدیم شمیران

اا«لطفا از دکوراسيون داخلی عکس نگير، می خواهيم صندلی هايمان منحصر به فرد باشد.» پسر جوانی که از مشتری ها پذيرايی می کند با گفتن اين جمله درباره صندلی های پلاستيکی رنگارنگ ، مرام کافه جويا را يادآوری می کند: می خواهيم متفاوت و تک باشيم.

کوپه: ماشین دودی خیابان انقلاب

نوستالژی سفر با قطار، در ذهن خیلی ها جای ویژه ای دارد. حتا اگر ما را به یاد قطار های فرسوده و نه چندان لوکسی بیندازد که در مسیر های مختلف  کشور در حال رفت و آمد هستند.

موبی‌دیک، نهنگ سفید خیابان سپهبد قرنی

اگر هرمان ملويل در پايان رمان رمانتيکش، موبی ديک، نهنگ سفيد، هرگز نشانی رستورانی را در خيابان شهيد سپهبد قرنی تهران ننوشته، لابد به اين دليل بوده است که مدير اين رستوران قديمی هيچ علاقه ای به تبليغ برای کسب و کار خود ندارد!

پاتوق “فرنگ رفته”ها، استراحتگاه مسافران شمال

اگر تا سال گذشته، به اين جا می آمديد با گارسون های سالمندی روبرو می شديد که به راستی آداب پذيرايی می دانستند و اصول ادب و احترام را رعايت می کردند؛ چيزی که در خاطر هر مسافر خسته ای می ماند که اشتياق قرار گرفتن در نيمه دوم سفر به انتهای جاده…

تخت جمشید در مه

فرصت اندکی برای فراغت و يا يک تعطيلی کوتاه زمستانی، مانند آن چه همين هفته پيش می آيد، کافی است تا شما را به تخت جمشيد برساند. ولی منظور از تخت جمشيد، به هيچ وجه بناهای به يادگار مانده در حاشيه باستانی شهر شيراز نيست.